Een weekendje kamp!

Processed with VSCOcam with c1 presetIMG_3892IMG_3965Processed with VSCOcam with f2 presetProcessed with VSCOcam with f2 presetProcessed with VSCOcam with f2 presetProcessed with VSCOcam with f2 presetHallo lieve lezers!

Het is sinds donderdag een beetje stil geweest hier, dat had maar liefst twee redenen. De eerste reden is voor jullie de welbekende reden: school, maar de tweede is net iets origineler: ik ging op kamp! Afgelopen weekend ben ik samen met de junioren van mijn atletiekvereniging afgerezen naar het pittoreske Schoorl. Daar hebben we genoten van elkaar (meestal), van de zon, van de wind, van de spelletjes en van het strand.

Ik zit in de juniorencommissie wat betekent dat ik het kamp samen met nog wat anderen organiseer. Wat daar bij komt kijken is spelletjes verzinnen, inschrijvingen regelen, promoten, paklijsten opsturen, heel veel overleggen en boodschappen doen, heel veel boodschappen doen. Dit was het vierde kamp wat uit (onder andere) mijn handen komt en ik moet zeggen dat ik trots kan zeggen dat ook dit kamp weer zeer geslaagd was.

Ik ben één nacht eerder dan de rest naar huis gegaan omdat school nog steeds erg veel tijd vraagt. Deze week heb ik nog drie tentamens op de planning staan en dan ben ik er ein-de-lijk vanaf, ik ben er zo klaar mee. Het is zo veel en allemaal best moeilijke stof, dus dat ik best wel jammer. Gelukkig krijg ik zomenteen heel leuk bezoek (date), dus dat maakt deze zondag maandag weer ietsjes beter!

Hoe is jouw paasweekend geweest? Tell me please!

Ik hoop je snel weer eens terug te zien hier 🙂

Tot ziens! ❤

Advertenties

Excuses en een dagverslag.

Ik zat nog even te denken.. Volgens mij leek mijn blogpost van vanmorgen helemaal nergens op. Ik kreeg gewoon even niet op ‘papier’ wat ik precies duidelijk wilde maken. Daarnaast moest ik ook haasten voor school en deed ik drie andere dingen tegelijk. Naja, sorry in ieder geval, morgen beter! En om het goed te maken deel ik nog graag even met jullie waar ik vandaag mijn tijd aan heb besteed!

Nou, om te beginnen, drie keer raden, SCHOOL! As always. De tentamenweek staat voor de deur en datzelfde geldt voor de deadlines, dus het is werken, werken, werken. Gelukkig is nu één onderzoeksrapport af, dat is weer een stresspuntje minder. Wat ook een stresspuntje minder is, is dat ik helemaal voorbereid ben voor m’n wiskunde tentamen. Ik ben op de havo geslaagd met een 7,3 voor wiskunde, maar ik moest er echt even aan zitten. Bijzonder hoeveel wegzakt in nog geen jaar tijd.

Daarnaast heb ik me vandaag heerlijk nat laten regenen terwijl ik training gaf aan mijn atleetjes. Ik heb het sinds tijden niet zo koud gehad, verschrikkelijk. Kan het niet gewoon 22 graden worden, en een volle zon alsjeblieft? Gelukkig had ik na de training 9 kilometer de tijd om me weer helemaal warm te fietsen, dus toen ik thuis was kon ik gewoon m’n handen weer bewegen (daarvoor was dat niet mogelijk).

Nu ga ik lekker naar bed toe, morgen weer een beetje vroeg op zodat ik er een productieve dag van kan maken! En er staat weer een date op de planning, zeker niet verkeerd.

Mocht je dit nu nog lezen dan wens ik je een hele fijne nacht! Mocht je dit morgenochtend lezen dan hoop ik dat je een hele succes- en liefdevolle dag krijgt!

Kusjes! ❤

Blije Teske en een perfecte zondagavond.

Hey liefjes van me!

Ik had er al voor gewaarschuwd en dat was, helaas, geen loze waarschuwing. Jullie hebben het twee dagen zonder mij moeten doen, sorry daarvoor. Maar ik ben weer terug van weggeweest! En omdat ik zo druk ben geweest dit weekend, leek het me wel leuk weer eens een kort weekendverslag voor jullie te schrijven.

Maar weekend begon goed, met een date op vrijdag. De chaos is trouwens helemaal niet uitgebroken, waarvoor ik bang was. Maar de date was zeer geslaagd, echt heel erg leuk. 🙂

Op zaterdag moest ik best vroeg mijn bed uit om mijn lieve atleetjes aan te moedigen tijdens hun cross finale in Amersfoort. Ik ben altijd bang dat het niet goed loopt, dan niet in de zin dat ze niet goed presteren want dat boeit me vrij weinig, maar dat ze heel ontevreden zijn, pijn krijgen, geduwd worden, huilend over de finish komen, dat soort taferelen. Maar gelukkig kreeg ik hele tevreden, gelukkige kinderen over de finish, met nog eens hele goede prestaties ook! Dan is het voor mij geslaagd, en was het het vroege opstaan waard.

Op zaterdag avond was de verjaardag van de enige echte Teske, die je misschien nog wel kent van dit artikel. Tes was afgelopen dinsdag 19 geworden en dat gingen we nu eens even goed vieren. Ze wilde heel erg graag een paar Puma’s, maar die waren duur + moeilijk verkrijgbaar. Maar dankzij mijn geweldige date (ik weet dat je dit leest) is het toch gelukt! En ik heb serieus nog nooit iemand zo blij gezien met een cadeau, echt smelt nog steeds als ik er aan denk. Het was voor haar echt een totale verassing en zelfs tijdens het uitpakken durfde ze er niet op te hopen. Toen ze de schoenen eenmaal echt in handen had, slaakte ze een gil van blijheid. Zo lief. Ik denk dat dit het leukste cadeau was wat ik ooit heb gegeven.

Op zondag heb ik weer eens de hele dag op de atletiekbaan doorgebracht. Ik had weer een workshop van de trainers-opleiding die ik volg. Op die dagen krijg je zoveel informatie, bijna absurd gewoon. Het één wat interessanter dan het ander, maar allemaal wel heel goed om te leren. Die avond heb ik de leukste avond ooit gehad, ik heb namelijk 25 grafieken gemaakt in excel. Werkelijk, ik kan geen leukere zondagavond bedenken. Just kidding.

Nou, dit was dan weer eens een weekend verslag. Leuk om te lezen? Ik hoop het in ieder geval! Ik ben helaas nog steeds extreem druk, dus ik kan niet beloven dat ik deze week heel actief zal zijn hier. Maar ik zal zeker mijn best doen. 🙂

Mocht je dit op maandagavond lezen: welterusten!
Mocht je dit op dinsdag lezen: veel succes vandaag!
Mocht je dit 2 jaar later lezen: laat een reactie achter en ook jij heel veel succes gewenst vandaag!

Liefs,
Kyra

Een applaus voor Dafne.

Dafne

Dafne, mijn Dafne, jouw Dafne, onze Dafne. Dafne, ik denk dat we haar best onze Nederlandse trots kunnen noemen. Ik hoop dat je meteen weet over wie het gaat, anders even for your information: Dafne Schippers is de vrouw die gister Europees kampioen indoor werd op de 60 meter. Ondertussen zijn er denk ik al een miljoen woorden, of meer, over haar geschreven, maar als trouw atletiekunie-lid schrijf ik er ook graag een paar.

Ik kan het hier wel gaan hebben over hoe goed ze wel niet is in wat ze doet, maar dat weten we allemaal. En ook al heb ik zelf heel wat jaartjes ervaring met atletiek, haar techniek goed verwoorden kan ik niet. Ik kan wel zeggen dat ik fan ben van haar, daar is geen woord van gelogen. Ik ben trots dat er een Nederlandse atlete bekend is over de wereld. Dit keer is het niet eens Afrikaanse vrouw met een Nederlandse nationaliteit, niet dat er ook maar iets mis is met Shifan Hassan, maar een blonde, lange, stevige vrouw vind ik toch net iets bijzonderder.

Nog bijzonderder, en leuker, vind ik Dafne haar uitstraling. Dafne is Dafne, gewoon het buurmeisje. Bij haar zie ik geen spatje arrogantie of ongezonde rivaliteit. Haar blijdschap na haar overwinning is een echte uiting van geluk en geen gejuich in de zin van ‘kijk eens hoe geweldig ik ben?’. Ja, Dafne is zeker van haar zaak, maar geef haar eens ongelijk? Zoals Wilfried in dit artikel ook zegt: ze ging winnen. Dat wisten wij en dat wist zij. Maar ik zou het geen seconde geloven wanneer iemand mij zou zeggen dat Dafne dat haar concurrenten heeft ingewreven, zo is onze Dafne niet.

Ik ben een fan van Dafne haar prestaties, maar ik ben een nog grotere fan van haar uitstraling. Daar kunnen een hoop atleten nog wat van leren.

Nu ga ik mijn eigen Schippertjes trainen, fijne maandag nog lieve lezers!

Bron foto

Bekeruitreikingsgala

Processed with VSCOcam with t1 preset Processed with VSCOcam with lv03 preset Processed with VSCOcam with x1 preset

Goedenavond!

Ik ben ein-de-lijk klaar met school voor vandaag, dat is fijn. Helaas is er morgen weer een dag vol met werken en leren, maar het is niet anders.

Dit was op zich best wel een lekker weekend. Vrijdag ben ik alleen naar school geweest om iets in te leveren en daarna ben ik naar de stad gegaan om een cadeau te kopen voor de jarige Yara. Ik kwam alleen terug met ook nog eens DRIE nieuwe sjaals. Ja, drie. Je leest het goed. Alles in de Pieces was drie voor vijftien dus daar heb ik even gebruik van gemaakt. Die avond had ik een nieuwjaarsborrel plus bekeruitreikingsgala van mijn atletiek vereniging. Dat was heel erg leuk georganiseerd, en heel gezellig. Daarvan zijn ook bovenstaande foto’s. Twee junioren die ik training heb gegeven vroegen of vriendin en fotograaf Nida een foto wilde maken van hun en mij, je snapt dat ik smolt.

Daarna zijn we wat gaan drinken in de stad voor Yara haar verjaardag, waarbij ik geen wijn kreeg helaas. Nog 19 dagen wachten! Oh, ik kijk er zo naar uit. Maar ondanks dat ik geen wijn kreeg was het natuurlijk heel gezellig, en de bitter lemon smaakte ook lekker.

Verder ben ik nog naar een cross-wedstrijd geweest op zaterdag, alleen toen ik vijf minuten aanwezig was konden we weer omkeren omdat de wedstrijd afgelast was wegens de wind. Dat was een beetje jammer. ’s Avonds zijn we gaan eten bij onze oude buren, dat was heel gezellig.

Vandaag stond dus in het teken van school en nu dat af is, ga ik eventjes lekker ontspannen. Enjoy your evening! ❤

Net familie.

Processed with VSCOcam with b5 presetProcessed with VSCOcam with t1 presetProcessed with VSCOcam with c1 presetProcessed with VSCOcam with c1 presetProcessed with VSCOcam with g3 presetProcessed with VSCOcam with t1 preset

Oh, gisteravond was zo mooi. Ik had een super gezellig avondje met mijn vriendinnetjes van atletiek. Zoals je aan mijn hoofd kan zien, vond ik het erg leuk. Helaas wordt mijn glimlach altijd iets minder fabulous wanneer ik heel blij ben. We hebben 362 foto’s geschoten die voor het grootste deel lelijk zijn, maar het zijn wel mooie herinneringen.

Ik ben blij dat ik zulke mensen om me heen mag hebben ❤ .

Time flies.

Atletiekbaan

Hallo, hallo!

Ik wil even m’n hart bij jullie luchten. Ik moet vanavond weer training geven, zoals altijd, maar per 1 november schuiven alle groepen door waardoor wij nu negentien nieuwe kinderen erbij hebben op maandag. Negentien gezellige maar ook hele drukke kinderen, en nee, het blijft niet bij die negentien kinderen. Het is namelijk zo dat wij, mijn trainercollega en ik, de D1 én de D2 training geven. Dit betekend dus dat de D1 van vorig jaar nu D2 is en nog steeds bij ons blijft. Dat is natuurlijk hartstikke gezellig, want eerlijk is eerlijk, die kindjes zijn schatjes, maar dat betekend ook dat we straks een groep van rond de 28 kinderen training moeten geven. En dat vind ik best een beetje eng.

Ondertussen geef ik nu anderhalf jaar training en ik heb al heel wat ervaring opgedaan, ik heb honderd en één val partijen mee gemaakt, alle onderdelen gedaan, wedstrijden gecoacht, spelletjes gedaan, maar ik heb nog nooit met z’n tweeën voor zo’n grote groep gestaan. Tot verkort draaide we deze groep met z’n drieën, vandaar dat het nog nooit is voorgekomen. Alleen zit het derde persoon op dit moment in Abu Dhabi dus is het een beetje moeilijk om weer met z’n drieën voor de groep te staan.

Ik ga het wel beleven hoe het straks gaat, we hebben de training in ieder geval al ontzettend goed voorbereid zodat we daar niet de mist in kunnen gaan, en meer kunnen we er ook niet aan veranderen. We blijven gewoon positief, misschien wordt het wel een hartstikke groot succes!

Dat de groepen nu wisselen is trouwens niet alleen maar kommer en kwel, nee, het betekend namelijk ook dat ik maar liefst ACHT jaar op atletiek zit. Acht jaar vol met spelletjes, hordelopen, speerwerpen, vriendinnetjes, sit-ups, vervelende trainers, leuke trainers en competitie wedstrijden. Ik weet nog zo goed dat ik de eerste keer meedeed.. En nu, acht jaar later, sta ik zelf voor een groep en leer ik de kinderen de fijne kneepjes van het speerwerpen, speel ik spelletjes met ze, zie ik vriendschappen ontstaan en ben ik zelf zo’n vervelende of leuke trainer.

Time flies when you’re having fun. ❤